Als we de deur van zijn studio openduwen, valt ons als eerste niet het decor of de apparatuur op. Het is de beweging. Niets spectaculairs, nee.
Portretten
Waar de modder hem roept, keert Andréo nog sterker terug.
Hij opende de deuren van zijn heiligdom voor ons. Een kelder, beschut tegen de wereld, ergens in de Val-d'Oise: een werkplaats die eigenlijk geen werkplaats is.
Ze leggen alles op tafel: de vertrouwelijkheid van een verzorger
3bikes maakte gebruik van de ontsnapping in het profpeloton om Stéphane Gicquel te ontmoeten, al jarenlang verzorger, oor voor de kampioenen en hoeksteen van
Nicolas Fritsch, of de kunst van het jezelf opnieuw uitvinden
We hadden hem de afgelopen jaren al duizend keer op het scherm gezien, zonder hem ooit echt in levenden lijve te zien. Zijn stem had ons echter nooit verlaten.
Élise Caron – Waar de wereld een innerlijk landschap wordt
Er zijn mensen die trappen om vooruit te komen, en anderen om te begrijpen. Élise Caron doet beide. Tijdens een lang interview sprak ze kalm, met
Nicolas Roche, de man die nooit stopte met vooruitgaan
Hij arriveert, slank gebouwd, kalm glimlachend, helm onder zijn arm. De herfstwind doet wat stof opwaaien op het pad, het soort stof dat hij nu zo goed kent. Nicolas
Nicolas Bodin lanceert zich in de diagonaal van het hart
Er zit iets kalms in de stem van Nicolas Bodin, een eenvoudige, licht dromerige manier van spreken die je doet verlangen naar luisteren. We voelen ons thuis.
Axel Carion – Wat de wereld ons leert (om te zien)
De dag breekt aan boven de Divide. Het stof van Montana kleeft aan de lage zonnestralen, het pad strekt zich uit als een bleek litteken tussen de bergen.tagnee.
Pierre Rolland, van de zwier van de toppen tot de school van de ultra
Aan de telefoon lacht haar stem. Ze gaat snel, ze dwaalt af, ze keert terug naar de kern van de zaak, terwijl iemand plotseling op de pedalen staat: "Ik ben altijd...
Nico Mattan, de eeuwige buitenbeentje van het peloton
Er zijn renners die gemakkelijk te categoriseren zijn: sprinters, klimmers, voorbeeldige teamgenoten, kampioenen met records zo lang als je arm. En dan zijn er nog